خدایا!

((امین))

نمیدانم از او چه بگویم؟ چگونه بگویم؟

خواستم از «بوسوئه» تقلید کنم ، خطیب نامور فرانسه که روزی در مجلسی با حضور لوئی ، از «مریم» سخن میگفت.

گفت: هزار و هفتصد سال است که همه سخنوران عالم درباره مریم داد سخن داده اند.

هزار و هفتصد سال است که همه فیلسوفان و متفکران ملت ها در شرق و غرب ، ارزشهای مریم را بیان کرده اند.

هزار و هفتصد سال است که شاعران جهان در ستایش مریم همه ذوق و قدرت خلاقه شان را بکار گرفته اند.

هزار و هفتصد سال است که همه هنرمندان ،چهره نگاران ،پیکره سازان بشر ، در نشان دادن سیما و حالات مریم هنرمندی های اعجازگر کرده اند.

اما مجموعه گفته ها و اندیشه ها و کوششها و هنرمندیهای همه در طول این قرنهای بسیار ، به اندازه این یک کلمه نتوانسته اند عظمت های مریم را بازگویند که:

«مریم مادر عیسی است» 

   و من خواستم با چنین شیوه ای از فاطمه بگویم.

            باز درماندم:

   خواستم بگویم که:

فاطمه دختر خدیجه بزرگ است.

   دیدم که فاطمه نیست.

   خواستم بگویم که:

فاطمه دختر محمد(ص) است.

   دیدم که فاطمه نیست.

   خواستم بگویم که:

فاطمه همسر علی است.

   دیدم که فاطمه نیست.

   خواستم بگویم که:

فاطمه مادر حسین است.

   دیدم که فاطمه نیست.

   خواستم بگویم که:

فاطمه مادر زینب است.

   باز دیدم که فاطمه نیست.

   نه ، اینها همه هست و این همه فاطمه نیست.

«فاطمه،فاطمه است»

 اکثر مواقع فکر می کنیم که چون خیلی گرفتاریم, زیاد به خدا نمی رسیم

ولی حقیقت اینست که چون زیادبه خدا نمی رسیم خیلی گرفتاریم.....

سلام

سلامی به رنگ مظلومیت حسین(ع)...

هنوز هم در نوشتن مطلبم دو دل هستم اما مینویسم...

"فقط 2 تا سوال نه بیشتر.باشه بچه ها؟"

"نه برگه سفید بدیم .چطوره؟نظرتون چیه؟"

اینا حرفهای من و دوستام قبل از امتحان حسابان.

وقتی اعتراض های مکرر نخبه های این مملکت به کرسی نمیشینه

وقتی تا او نجایی که میتونن مدارا میکنن . بعدش دیگه مثل بمب منفجر میشن..

میز اول میشینم.نفسام به شماره افتاده بود وقتی دبیرمون رو برگم نگاه میکرد و میدید که چیزی نمی نویسم.من ترسو نیستم اما خب ...

دوستام بهم نگاه میکردن و من به اونه و نگاه هممون روی عقربه دقیقه شمار ساعت کلاس که حالا صدای تیک تیکش طنین انداز صدای قلبهای ما بود...

وقتی روی 5 ایستاد .23 نفرمون ایستادیمو و دربرابر چشمان حیرت زده ی دبیرمون برگه های سفیدو رو میزش گذاشتیم.

از کلاس خارج شدیم.

این کار ما پس لرزه های زیادی در مدرسه و کل شهرمون داشت

اما در نهایت به هدفمون رسیدیم خدارو شکر.

تاریخ نگار ساعتم روز 21 اذر رو نشون میداد.

روز حماسه سازی بچه های سوم ریاضی.

نظرتون چیه؟لطفا بیان کنید.

حسین بیشتر از اب تشنه لبیک بود...

افسوس که به جای افکارش زخمهایش را به ما نشان دادند

و بزرگترین دردش را تشنگی خواندند....

فرا رسیدن ماه محرم را به تمام مسلمین جهان تسلیت می گویم...

التماس دعا...

  نمى‏دانید؛ واقعاً نمى‏دانید چه لذتى دارد وقتى سیاهى چادرم، دل مردهایى که چشمشان به دنبال خوش‏رنگ‏ترین زن‏هاست را مى‏زند.
نمى‏دانید چقدر لذت‏بخش است وقتى وارد مغازه‏اى مى‏شوم و مى‏پرسم: آقا! اینا قیمتش چنده؟ و فروشنده جوابم را نمى‏دهد؛ دوباره مى‏پرسم: آقا! اینا چنده؟ فروشنده که محو موهاى مش‏کرده و آرایش زن دیگرى است و حالش دگرگون شده ، من را اصلاً نمى‏بیند. باز هم سؤالم بى‏جواب مى‏ماند و من، خوشحال، از مغازه بیرون مى‏آیم.
نمى‏دانید؛ واقعاً نمى‏دانید چه لذتى دارد وقتى مردهایى که به خیابان مى‏آیند تا لذت ببرند، ذره‏اى به تو محل نمى‏گذارند و نگاهت نمیکنند .
نمى‏دانید؛ واقعاً نمى‏دانید چه لذتى دارد وقتى شاد و سرخوش، در خیابان قدم مى‏زنید؛ در حالى که دغدغه این را ندارید که شاید گوشه‏اى از آرایشتان ، پاک شده باشد و مجبور نیستید خود را با دلهره، به نزدیک‏ترین محل امن برسانید تا هر چه زودتر، زیبایى خود را کنترل کنید؛ زیبایى از دست رفته‏تان را به صورتتان باز گردانید و خود را جبران کنید.
نمى‏دانید؛ واقعاً نمى‏دانید چه لذتى دارد وقتى در خیابان و دانشگاه و... راه مى‏روید و صد قافله دل کثیف، همره شما نیست.
چه لذتى دارد وقتى جولانگاه نظرهاى ناپاک و افکار پلید مردان شهرتان نیستید.
نمى‏دانید؛ واقعاً نمى‏دانید چه لذتى دارد وقتى کرم سر قلاب ماهى‏گیرى شیطان براى به دام انداختن مردان شهر نیستید.
نمى‏دانید؛ واقعاً نمى‏دانید چه لذتى دارد وقتى مى‏بینى که مى‏توانى اطاعت خدایت را بکنى؛ نه هوایت را.
چه لذتى دارد وقتى در خیابان راه مى‏روید؛ در حالى که یک عروسک متحرک نیستید؛ یک انسان رهگذرید.
نمى‏دانید؛ واقعاً نمى‏دانید چه لذتى دارد این حجاب!
خدایا! لذتم مدام باد.